Een rijkdom aan verwendheid

Een rijkdom aan verwendheid

Rijkdom aan verwendheid: soms moet je even wat langer op iets wachten zoals de trein. Maar heb geduld!

Een rijkdom aan verwendheid. Herken je dat? Dat je soms geduld tekort komt? Bijvoorbeeld tijdens het wachten op een vertraagde bus. Het wachten op een postpakketje. Of het verkeer dat niet doorrijdt. Het is allemaal zo irritant! Waarom gaat het niet sneller? Echt?! Die paar seconde van je leven, soms een aantal minuten of soms wat extra dagen, dat je wat langer moet wachten op iets. De maatschappij is tegenwoordig zeer gehaast. Het gaat ons allemaal al gauw te langzaam. Zelfs als de volgende bus al over tien minuten komt, duurt het ons toch allemaal te lang. Hoe kunnen we hiermee omgaan?

Rijkdom

We hebben alles, maar klagen toch nog. Het lijkt wel alsof we soms teveel hebben. In ieder geval een rijkdom aan verwendheid. Jack schrijft erover in zijn podcast. Sefanja leest het voor.

”Wees niet te verwend. Het kan altijd nog erger. Heb geduld”.

Uit: Podcast ‘Een rijkdom aan verwendheid’ (Jack Pod).

Beluister het verhaal in de podcast:

Even wachten

Het was een ijskoude winterochtend in Utrecht. De lucht was helder, maar de straten waren bedekt met een dikke laag sneeuw. Tessa, een jonge studente, staat op het perron van het centraal station in Utrecht te wachten op de trein naar Leiden. Ze heeft een belangrijke presentatie op de universiteit en dus is tijd van essentieel belang.

De klok tikt verder en de minuten lijken eindeloos. De trein heeft al een vertraging van tien minuten en er is geen enkel teken van naderend spoorverkeer! Tessa voelt de spanning in haar maag groeien. Ze kijkt om zich heen naar de andere reizigers, die allemaal hun ongenoegen uitten door geërgerde blikken en zuchten.

Nog meer wachten

Opeens trilt haar telefoon. Een bericht van haar moeder: “Tessa, ik krijg net een telefoontje van het postbedrijf. De brief met je certificaat is vertraagd. Ze zeggen dat het pas morgen aankomt.” Tessa voelt een knoop in haar maag. Ze heeft dat certificaat vandaag nog nodig om haar presentatie te kunnen doen.

Mysterieus

Ze besluit meteen te bellen. Terwijl de telefoon overging, voelt ze een eigenaardige aanwezigheid. Ze kijkt op en ziet een man met een lange zwarte jas en een felrood sjaaltje, die haar strak aankijkt. Zijn ogen intens; bijna hypnotiserend.

Terwijl Tessa probeert te bedenken wat ze nu moet doen, ziet ze dat de man met de rode sjaal dichterbij komt. Zijn blik blijft op haar gericht, z’n ogen priemend en vol geheimzinnigheid. Tessa voelt een koude rilling over haar rug.

Focus

De trein arriveert eindelijk en Tessa stapt snel in, opgelucht om weg te zijn van de onheilspellende man. Ze vindt een plekje bij het raam en probeert haar gedachten te ordenen. Ze moet een manier vinden om het certificaat op tijd te krijgen.

Maar.. bij aankomst in Leiden ziet Tessa tot haar schrik dat de man met de rode sjaal ook is uitgestapt. Hij volgt haar, z’n passen traag maar vastberaden. Tessa begint sneller te lopen, haar hartslag versnellend. Het gevoel van dreiging onmiskenbaar.

Ze draait een hoek om en ziet een klein boekwinkeltje. Zonder na te denken, rent ze naar binnen en vraagt de eigenaar om hulp. “Er is een man die me volgt,” zegt ze snel. “Kan ik hier even schuilen tot hij weg is?”

Geduld

De eigenaar, een oudere man met een vriendelijk gezicht, knikt begripvol en wijst naar een deur achterin die naar de opslagruimte leidt. Tessa gaat naar binnen en houdt de deur op een kier, haar ogen gefocust op de ingang van de winkel. De man met de rode sjaal loopt langzaam voorbij, z’n ogen zoekend door de ramen. Maar hij komt niet naar binnen. Tessa haalt opgelucht adem.

Terwijl ze daar staat, krijgt ze een bericht van haar moeder: “Ik heb contact opgenomen met het postbedrijf. Ze kunnen het certificaat vanavond nog persoonlijk afleveren.”

Opluchting

Tessa voelt een golf van opluchting. Eindelijk een beetje geluk te midden van de chaos. Ze bedankt de eigenaar van de winkel en verlaat de ruimte, nog steeds alert maar met hernieuwde hoop. Ze heeft een verhaal om te vertellen bij haar presentatie – een verhaal over geduld, doorzettingsvermogen en een mysterieuze vieze man in een besneeuwde stad.

Een betere wereld

Kortom, heb geduld. Soms moet je even wachten tot iets voorbij gaat. En besef je dat het altijd nog slechter kan. Maar heb geduld. Dat maakt een betere wereld.