Oorlog: ”Vluchten kan niet meer”

Oorlog: ”Vluchten kan niet meer”

“Heb inlevingsvermogen en bedenk hoe het zou zijn om zelf als asielzoeker te vluchten tijdens een oorlog”

”De meeste vluchtelingen vluchten niet zomaar”, vertelt Jack in de nieuwe podcast op Jackpod.nl. ”Heb empathie! Leef je in! Wat zou er gebeuren als wij in zo’n situatie belanden? Tijdens een Derde Wereldoorlog bijvoorbeeld. We hoeven vandaag de dag echt niet letterlijk met open armen asielzoekers te ontvangen. Maar besef je wel dat mensen niet zomaar vluchten. Geef op z’n minst wat hulp, liefde en respect aan je naasten”.

Podcast

Beluister de nieuwe podcast van Jackpod hieronder.

Saber

Diep in de schaduw van de nacht, onder de flikkerende sterren, reisde een vluchteling genaamd Saber door een wereld die hem geen thuis bood. Hij had zijn land ontvlucht vanwege oorlog en onderdrukking, maar de grenzen van naburige landen waren gesloten voor hem. Overal waar hij aanklopte, werden deuren gesloten, grenzen verzegeld en harten verkild.

Wanhoop

Saber dwaalde door uitgestrekte vlaktes, zijn voeten vermoeid, zijn geest uitgeput. Hij stak gevaarlijke bergen over, doorkruiste verlaten woestijnen en stak wilde rivieren over, altijd op de vlucht voor de schaduwen van angst en onzekerheid die hem achtervolgden. Maar waar hij ook heen ging, hij vond slechts afwijzing en wanhoop.

Plotseling gedwongen

In zijn bittere zoektocht naar een veilig thuis, kon Saber niet anders dan denken aan hoe het zou zijn als anderen in zijn situatie waren. Wat als zij, die een leven van comfort en veiligheid hadden gekend, plotseling gedwongen zouden worden om te vluchten? Zouden zij dan dezelfde behandeling krijgen als hij, of zouden ze worden verwelkomd met open armen en warme harten?

Geen plek

Stel je voor dat het conflict en de chaos plotseling onze straten overspoelt, onze huizen vernietigt en onze families uit elkaar scheurt. Stel je voor dat we gedwongen zijn om onze geliefde landen te verlaten, op zoek naar een veilig onderkomen, alleen om te ontdekken dat nergens ter wereld een plek voor ons is te vinden.

Smeken

Hoe zouden we ons dan voelen, om van de ene plaats naar de andere te zwerven, op zoek naar een veilig heenkomen dat altijd net buiten ons bereik lijkt te zijn? Zouden we niet smeken om mededogen, om begrip, om een sprankje hoop te vinden in een wereld die zo koud en onverschillig lijkt?

Pijn

Saber voelde de pijn van afwijzing diep in zijn ziel, maar toch bleef hij doorgaan, gedreven door een onbreekbare hoop op een betere toekomst. Want zelfs te midden van duisternis en wanhoop, brandde er altijd een klein lichtje van hoop in zijn hart – een lichtje dat hem bleef vertellen dat ergens, misschien wel ver weg, er een plek zou zijn waar hij eindelijk rust zou vinden, waar hij eindelijk thuis zou kunnen komen.

Foto

Image by Jörn from Pixabay